Welkom, allemaal. Ik ben dokter Debra Radcliffe.
Vandaag help ik jullie om je la met rotzooi op te ruimen.
Ik heb het natuurlijk over een emotionele la met rotzooi...
Waar we alle pijn, angsten en woede opslaan, die ons vormen.
Wie wil er vertellen waarom we hier zijn?
Ze had haar bril niet op, tijdens de veiling op school.
Ze dacht dat ze op een home organiser bood. - Wat een gelukkige fout.
In Colombia doen we deze dingen nooit.
De enige keer dat ik bij een seminar was, was om te leren hoe ik uit een kofferbak moet ontsnappen,
met je handen vastgebonden op je rug.
Oké, allemaal. Sta maar op.
Ik dacht eigenlijk dat dit een soort van zit en luister iets was.
Of zoals ik het noem: Huwelijk. Waar is mijn man?
Het is goed om ongemakkelijkheid weg te lachen.
De volgende drie uur vereisen actieve participatie.
Laten we wat ruimte maken. - Je zei dat het 45 minuten duurde.
Dus? Ik zat verkeerd.
Ben je liever ergens anders, dan het creëren van een band met je familie?
Je vraagt dit echt op een football zondag?
Alle aanwezige mannen hebben hun football zondag opgegeven.
Dank je, Mitchell, voor je offer.
Weet je wat? Ik mis een boerenmarkt door hier te zijn,
dus, ja, het is net homo-achtiger geworden.
Het is volkomen normaal om je emotionele la niet te willen openen.
Dat beschrijf ik in hoofdstuk één, Hé, zorg dat je de regie krijgt.
Waarom beginnen we niet met een leuke activiteit, om te ontspannen?
Het kan me niet schelen hoe ontspannen we zijn, ik ga niet van alles vertellen,
tegen een tafellamp die net doet alsof het mijn moeder is.
En dat zal ik niet van je vragen, Jay.
Dat soort onnozelheid geeft therapie een slechte naam.
We spelen een spel dat Tijger, Rockster, Konijn heet.
Ik heb het. Trouw met de tijger, dood het konijn.
Dat is mijn spel niet.
Wanneer ik tijger roep, word je een woeste tijger.
Wanneer ik rockster roep, word je een grote rockster.
En wanneer ik konijn roep, ben je... - Onderweg naar huis. Tot ziens.
Natuurlijk, ga je gang, vergeet niet dat we geen huwelijkse voorwaarden hebben.
Laten we beginnen. Tijger.
Ik voel me belachelijk. Ik heb drank nodig.
Dat is een goed idee. Hier zijn we niet voor gemaakt.
Je kan jezelf niet vergelijken met mij. Ik heb in Cats gespeeld.
Niemand vergelijkt zichzelf met jou, Cam. - Rockster.
Ziet er goed uit, Phil.
Op school heb ik een luchtgitaar wedstrijd gewonnen.
Toen had je zeker veel vriendinnen?
Kom op, Jay. Ontspan je, het is leuk.
Wat is dat, pap? - Ik bespeel een accordeon.
Je moet een rockster zijn.
Ik denk dat je een gitaar moet bespelen. - Ik ken alleen een accordeon.
Pest Mitchell maar. Hij bespeelt een fluit. Dat hoop ik tenminste.
Vertaling: Sliepie www.addic7ed.com
Waarom moest je het huis uit?
Vanwege een soort van therapie, maar ik denk dat het een interventie voor mam is.
Hoe was het op school? - Tijdens de Newtoniaanse mechanica klas,
berekenen we de snelheid van objecten in vrije val in...
School is moeilijk. - Hoe dan ook...
Ik heb iets gedaan en ik heb je advies nodig,
maar geen oordeel en kritiek. - Dan kom je naar mij?
Je hebt een sterk gevoel van goed en fout.
Je weet altijd wat... - Ik heb een jonger vriendje.
Wat? Wie? - Luke's sukkelige vriend Reuben.
Ik schaam me zo.
Dat moet ook. Is hij niet acht?
Nee, hij is 16 en 3/4, en hij moet zich elke twee weken scheren.
Hoe kon je dit laten gebeuren? Je gaat naar Caltech.
Je bent omgeven door sukkels van de juiste leeftijd.
Weet ik, maar ik was thuis en voelde met nog verdrietig over Sanjay,
en het overweldigende me.
Er zijn zoveel briljante mensen, en Reuben verafgoodt me.
Ik denk dat ik het nodig had, dus liet ik me kussen...
En een beetje van dit.
Ik ben zo zwak. Ik kan me niks ergers voorstellen.
Ik ben weer met Andy. - Wat?
Verloofde Andy? - Ik weet het.
We waren alleen bij hem thuis, die pap sexy had gemaakt...
Heeft pap het sexy gemaakt voor jou?
Nee, nee, voor de koper, maar Andy en ik waren alleen...
En ineens, Bam.
Bam?
Bam als in seks of Bam als in wat Reuben schreeuwde toen hij mijn BH open kreeg?
Laten we het bij bam houden. - Kijk ons nou.
Ik weet niet eens hoe ik me nu moet voelen. - Schaamte, schuld, angst.
Dat zijn een aantal dingen
die we in onze rotzooi la hebben gedaan, toen we jong waren.
Deze oefening komt uit hoofdstuk drie.
Enge dromen, verlopen crèmes. - Die heb ik allebei.
Dit lijkt misschien onconventioneel, maar het helpt met pijnlijke herinneringen.
Dit is leuk. - Nee, helemaal niet. Het is gek.
Vandaag ben je zo gespannen, kleine baby.
Waar maak je je zorgen over? - Dat we er als idioten uit zien.
Wat? Wij zijn supersterren.
Het langste getrouwd, drie gelukkige kinderen, eentje met een glansrijke toekomst.
Je hebt gelijk. Wij gaan dit winnen.
Het is geen competitie.
Precies, dit kunnen wij makkelijk.
Mitchell en Cam hebben al ruzie wanneer ze een restaurant moeten kiezen,
en Gloria schreeuwt alleen maar tegen pap.
Ja, ik zou je vader nu niet willen zijn.
Vertel me wat je denkt.
Ik denk aan alle dingen waar we op konden bieden, tijdens de veiling, in plaats van deze onzin.
Lunch met Larry King. Meerijden in een politie auto.
Ik hoorde dat je iemand mocht taseren. - Jay, dit is belangrijk.
Dokter Debra zei dat het goed is voor ons. Doe je ogen dicht.
Waarom moet ik mijn ogen dicht doen?
Omdat ik er niet van hou als je zo naar me kijkt.
Vorige keer nam ik een selfie, ik dacht dat ik zat te Facetimen met mijn oma.
Ik herinner me dat mijn moeder een winkel binnenging,
en ze liet me alleen in de auto. - Moet je als een baby praten?
Ik kon mijn r's niet uitspreken toen ik jong was,
en de andere kinderen maakte mij belachelijk, Mitchell.
Het was erg traumatisch.
Mam? Mammie? Waar ben je?
Ik begin mijn gevoel te verliezen.
Doe ik je benen pijn? - Nee, ik bedoel in onze relatie.
We hebben een plan nodig. Mijn vader en zus zijn hier.
Laten we het rustig aan doen, licht en oppervlakkig.
Verspillen we geen grote kans om mij te leren kennen?
We worden geen bijzaak homostel. Niks te persoonlijk.
In hemelsnaam, geen slaapkamer zaken.
Wij vertegenwoordigen een gemeenschap. - Hoe gaat het met jullie?
Erg goed, erg gezond. - Erg gelukkig.
Cam, wil je van positie wisselen?
Ik mag er niet over praten.
En hoe gaat het met jullie? - Niet goed, hij probeert het niet eens.
Lijkt alsof je vastzit in de la. - Lijkt alsof jij vastzit in die metafoor.
Waarom hou je je in, Jay?
Ik hou er niet van als ik zo word vastgehouden.
Waarom? Omdat je je kwetsbaar voelt? - Ik weet het niet.
Het doet me ergens aan herinneren. - Ga ermee door, hier ben je veilig.
Ik wil hier helemaal niet veilig zijn. Ik wil hier niet over praten.
Waarover? Vertel het me.
Die keer dat mijn moeder me zo vasthield,
toen mijn hond is weggelopen en nooit meer terugkwam.
Ze bleef me vertellen dat ze niet wisten hoe hij was weggelopen, maar ik wist het.
Ik had het hek open laten staan. Het was mijn schuld.
Door mij liep Checkers weg.
Ik kan hier niet tegen.
Wacht. Wat is er net gebeurd? - Ik weet het niet.
Ik denk dat hij het niet gewend is om emoties te voelen.
Misschien was het teveel voor hem. - Nee, nee, dit is goed.
Sommige mensen hebben soms zo'n volle la, dat het moeilijk is om ze te openen.
Hield hij zijn borst vast?
Ja. - Er leek iets mis.
Jay, alles in orde? Het is Gloria.
Pap, kom op. - Hij zit op slot.
Pap, doe open. - Wacht even, ik heb een paperclip.
Wees voorzichtig, hij is erg rauw.
Ga.
Ik ben nog steeds verdrietig.
Je verstopt je liever in de badkamer, dan omgaan met je emoties?
Gloria, wat is het probleem?
Het probleem is dat we samen een kind opvoeden,
en dat je een kans hebt om hem anders te maken dan die twee.
Hallo. - Wij?
Het spijt me. Wat is er mis met ons?
Ik zou een kogel voor je opvangen, maar jullie zijn een soort van neurotisch.
We zijn niet neurotisch. - Zeggen mensen dat we neurotisch zijn?
Dat zeggen ze niet, toch? - Ja.
Alle rotzooi wil uit de la.
Snap je me? - Ik snap het.
Nee, Jay voelt helemaal niks. - Ik voel een heleboel dingen.
Geïrriteerd dat ik mijn wedstrijd mis...
Leuk dat de Steelers winnen. - Wat is de stand?
We gaan hier niet over football praten. - Gloria heeft gelijk.
We moeten over diepere zaken praten, zoals de lastige jaren tussen 14 en 6.
Ja.
Wanneer mogen we over domme zaken praten, die onze echtgenoten doen?
Gloria, dank je. Ik ben blij dat je dat zegt.
Graag gedaan, er helpt tenminste iemand.
Dergelijke taalgebruik is contraproductief.
Verdorie.
De volgende oefening leert ons hoe we onze behoeften moeten communiceren,
op een constructieve en niet-bedreigende manier.
Dat doen we de hele tijd. - Zeer constructief gecommuniceerd.
Wil één van de koppels helpen om het te laten zien,
voor de rest van de groep? - Ja, wij. Wij helpen graag.
Dit is niet rustig aan. - Kom op, is best leuk.
Je stoel, alsjeblieft, Cam. - Natuurlijk.
Ik wil dat jullie allebei denken aan het gedrag van je partner, en wat je zou willen veranderen.
We vermijden zinnen als: Jij doet altijd en jij doet nooit...
Vertel het zoals je het voelt. Mitch, jij begint.
Soms wil ik dat je niet zoveel blauw draagt,
omdat ik me dan jaloers voel dat je er zo goed uit ziet.
Cam, laat Mitch weten of je hem gehoord hebt, en of je dat kan voelen.
Ik hoorde het.
Ik probeer minder blauw te dragen. - Erg goed.
Probeer wat dieper in de la te graven.
Soms gebruik je geen onderzetter met een drankje,
dan word ik zenuwachtig, omdat ik onze meubels mooi vind,
en we het samen hebben gekocht. - Dat is erg lief, ik hoor je.
Ik zal proberen om onderzetters te gebruiken. - Uitstekend gedaan, allebei. Mitch, ga door.
Wanneer je een kamer verlaat, en je het licht niet uit doet...
Serieus, dat weer? - Rustig aan.
Ik vroeg je al om niet over het licht te beginnen.
Dit is eerste keer dat ik het hoor van de onderzetters.
Hier gaan we. - Ik hou niet van dat gegrinnik.
Ik hoor je, Mitchell.
Ik zal proberen te grinniken wanneer je niet kijkt.
Als Andy niet verloofd was, hadden we een kans.
En als Reuben gewoon wat ouder was, en geen schoenen op recept droeg...
Zou het nog steeds smerig zijn. - Ik weet het.
Wat gaan we doen? - We moeten er allebei mee stoppen.
Ik pleeg geen zelfmoord. - Nee, maak het uit.
Je verdiend iemand die niet met een ander is verloofd.
En jij verdiend het om met iemand te zijn, die niet met Luke onder de douche staat.
Ik probeerde hem al eens te dumpen. Hopelijk gaat het deze keer beter.
Ik ben het zat om onze liefde te verbergen.
Als je je voor me schaamt... - Ik schaam me voor je.
Dan moeten we het misschien uitmaken. - Dat moeten we doen.
Nee, maak het alsjeblieft niet met me uit.
Jij bent de slimste, mooiste meid op de planeet.
Ik sms Andy gelijk, en zeg dat we vandaag moeten praten.
Dat moet jij ook doen. - Ik kan hem niet sms'en.
Hij verloor zijn telefoon privileges, totdat zijn Spaanse cijfers beter zijn,
maar ik dwaal wel rond het veld, totdat zijn kickball training is afgelopen.
Ik ben blij dat we gepraat hebben. - Ik ook.
Zo blijven we op de goede weg, voor de rest van ons leven
door er altijd voor elkaar te zijn.
Speelt hij kickball? - Materiaalman.
Nu we constructief leren communiceren, laten we de nieuwe vaardigheden gebruiken.
Dank je wel.
Ik wil dat iedereen iets over zijn partner schrijft, waar je gek van wordt.
Echt? - De laden zijn open. Duik erin.
Klinkt als een echtscheiding, toch? - Inderdaad, maar niet voor ons.
Misschien... - interessant.
Phil, is er niks wat je irritant vind aan Claire?
Nee. - Zelfs Me Likey niet?
Waar heeft hij het over? - Ik heb geen idee.
Hij zegt dat je het vaak zegt, en dat hij er gek van wordt.
Oké, Claire. - Ja.
Ik hou van je. - Dat weet ik.
Wanneer je die uitdrukking gebruikt,
voel ik me...
niet fijn.
Maar ik heb die uitdrukking amper gebruikt... - Me likey Sushi, me likey Game of Thrones,
me likey chardonnay.
Het komt verkeerd binnen. Maar weet je, laat ook maar.
Het spijt me. Ik heb niks te klagen.
Me Lucky.
Phil, bied nooit je excuses aan voor je gevoel. - Ik dacht dat je nooit niet mocht zeggen.
Inderdaad, Jay. Dank je wel.
Zoals de kinderen zeggen: het wordt heftig,
maar vertrouw me, daarna,
zodra ik jullie door een aantal zeer specifieke stappen heb geleid,
om te beslissingen wat terug de la in gaat, en wat eruit gegooid wordt,
zal je de beste versie van jezelf zijn.
Het werkt altijd. - Zeg niet altijd.
Dank je wel. We gaan schrijven.
Alles mag.
Dit zijn jullie persoonlijke gedachten, daar hebben jullie recht op.
Sorry.
Ben ik te luid?
Hoe doe ik dat?
Je ademt teveel lucht in, die laat je los met grote en plotselinge uitbarstingen.
Zo doe je dat.
Je zegt dat ik vol met hete lucht zit? - Nee, het tegenovergestelde.
Er blijft helemaal geen lucht binnen.
Weer de lichten. Nu heb je het opgeschreven?
Ik probeer het klein te houden. - Gefeliciteerd, dat is erg klein.
Het zit me dwars, oké?
Ik heb je erg lief gevraagd om ze uit te doen.
Constant.
Alsof we Londenaren zijn die zich verbergen voor oorlogsvliegtuigen.
Waarom heb je tent grap opgeschreven?
Debra zegt dat dit mijn persoonlijke en privé gedachten zijn.
Ik hou van die grap, die vertel ik de hele tijd.
Het is grappig. - Voor jou.
Oké, luister eens, jongens.
Er loopt een man het kantoor van zijn psychiater binnen en zegt:
Dokter, wat is er met me aan de hand? Ik ben een tent, ik ben een wigwam.
En de dokter zegt: Dat is je probleem, je bent twee tenten.
Snap je hem? Twee tenten?
Die is slecht, Claire. Die is echt heel slecht.
Zo heb jij haar gemaakt.
Als je haar zaken laat voelen, weet ze misschien wat grappig is.
Kan me niet schelen wat jullie denken. Me likey.
Wat is er mis met me likey?
Claire... - Ja?
Ik hou van je. - Zeg dat dan niet meer.
Het lijkt een beetje kinderachtig. - Echt?
Want jij blijft met je pogostick spelen. - Weet je wat?
Misschien zou je gelukkiger zijn als je af en toe met mijn pogostick zou spelen.
Het trieste is dat ze het echt over een pogostick hebben.
Het trieste is dat je meer van elektriciteit houdt van mij.
Alsof er een gestoorde brugklasser door de buurt stuitert.
Wanneer ben je zo oud geworden? Ik hou van je.
Ik vind het al van jongs af aan irritant,
en ik heb je al zo vaak gevraagd, wanneer je me negeert,
voelt het een soort van passief-agressief.
Wanneer je constant zeurt, voelt het alsof ik tegen mijn moeder praat.
Wanneer ik tegen jou moet zeuren, voelt het alsof ik je moeder ben,
dat zou ook de reden kunnen zijn dat het maanden geleden is,
dat we met elkaars pogosticks hebben gespeeld.
Hoe denk je dat wij ons voelen, Mitchell?
Dit gaat niet de goeie kant op. Waarom geef je ons de oplossing niet?
Het spijt me, ik moet gaan. - Nee.
Je moet ons helpen, om dit op te lossen. - Het is een familie noodsituatie.
Vertrouw me, het kan niet zo slecht zijn als deze.
Het spijt me.
Ik moet mijn zoon halen, omdat mijn idiote ex-echtgenoot zijn auto heeft uitgeleend,
aan zijn laatste Tinder hoer. - We betalen hier goed voor.
Nee, het was maar $84. - Sorry?
Ik wilde meer betalen, maar niemand bood mee. - Dat is geweldig.
Weet je wat? Ik verdien het.
Dit krijg je ervan wanneer je 30 jaar onderzoek bagatelliseert,
voor een banale analogie van een rotzooi la.
Alleen omdat mijn editor zei dat ik daardoor bij de Ellen show kan komen.
Heb je bij Ellen gezeten? - Ja.
Ik danste me de harten van Amerika binnen,
en daarom zit ik nu hier, op een zondagmiddag, voor 80 dollar.
Wacht, je kunt nu niet gaan. Onze rotzooi ligt op straat.
Dat is een cool shirt. Je ziet leuk uit.
Ik moet je hier stoppen. Het shirt blijft aan.
Ik moet deze Booty call laten passeren. - Wacht, wat?
Jij en ik, dit moet stoppen.
Ik zit vol met schuldgevoel.
Ik blijf geld geven aan verschillende liefdadigheidsinstellingen.
Ik heb zelfs een Zach Braff film op Kickstarter gefinancierd.
Andy, rustig aan. - Nee, ik ben niet over te halen.
Ik draag zelfs gênant ondergoed. - Je maakt dit zo veel makkelijker.
Ik heb je om dezelfde reden gesms't. - Echt waar?
Ik probeer een beter persoon te zijn.
Ironisch genoeg ben jij één van de redenen, maar...
Een beter persoon doet het niet met een iemand die verloofd is.
Dus, wat nu?
Ik weet het niet.
We zullen elkaar nog wel zien. Je werkt voor mijn halve familie.
Verwijder ik je uit mijn contactenlijst? - Dat is tussen jou en je mobiele provider.
Ik denk dat dat het is. - Het is geen vaarwel.
Het is gewoon...
Wanneer we elkaar tegenkomen, houden we onze kleren aan.
Ja, zeker weten.
Maar, weet je... Als het anders kon.
Ik weet het. - Dag, Haley.
Doei.
Dat is het? Het is voorbij?
Ik kan niet geloven dat ze weg is. - Geweldig, wat nu?
Ik weet wat jullie denken, en ja, ik neem het over als groepsleider.
Dat denkt niemand. - Ik ben de enige met improvisatie ervaring.
Echt waar? Was ik het enige blanke lid van Ha Ha Blacksheep?
Ik herinner me dat het dak eraf ging,
met behoorlijk klassieke karakters, zoals een bange toerist,
een quarterback en Bryant Gumbel.
Ik laat je meedoen als ik je nodig heb. Oké, iedereen.
De eerste oefening heet Ingangen en Uitgangen.
Ik ga als eerste. Ik ga de wedstrijd kijken.
Nee, meneer. - Jay, nee.
In hemelsnaam.
Enige reden waarom we dit zijn gestart, is omdat mevrouw Magoo hier,
dacht dat ze op een home organiser bood.
Ik wist precies wat ik deed. Ik heb al van alles geprobeerd.
Ik had een nieuwe manier nodig waarop jij je gevoel zou uiten,
zodat andere mensen hun gevoel ook kunnen uiten.
Ik wil dat je het goed vind, wanneer Manny blij door de woonkamer danst,
en als Joe huilt wanneer hij verdrietig is.
Zie je de keerzijde niet? - Nee.
Mitchell, wil jij wat zeggen? We herleven het allemaal.
En jullie twee?
Voelen jullie er goed bij, dat dit besproken wordt?
Laat me één ding duidelijk maken. Er waren twee tenten.
T-e-n-t-s en t-e-- Je hebt gelijk.
Het is een slechte grap. Maar het is jouw schuld.
Ik zei het toch.
Voor de goede orde, wij vinden de gedachte dat jullie seks hebben ook smerig...
Dat is het. Ik ben weg. Wat zijn we verdomme aan het doen?
Ronddansen, geheimen vertellen, zoals meiden op een slaapfeestje.
Ik kan me mijn vader en zijn vrienden voorstellen,
die op hun stoelen zitten, lachend, dat ik een hele dag football heb gemist,
omdat ik probeer in contact te komen met mijn gevoelens.
Zij deden niet mee aan die onzin. Dat waren mannen.
Zijn beste vriend Tommy Ryan verloor een halve vinger in een pers.
Wachtte tot zijn dienst eindigde om naar het ziekenhuis te gaan.
Ik brak mijn sleutelbeen tijdens een footballwedstrijd.
En mijn vader stand op de tribune die riep wees hard.
Ik speelde nog twee downs en ging van mijn stokje.
Mijn date, Maryjo Klumsky, verliet het bal met een andere man.
Brak mijn hart.
Om twee uur in de morgen, verteld mijn vader me:
Eet je boterham en vergeet haar.
Gevoelens.
Ik huilde niet eens op zijn begrafenis. Kan je dat geloven?
Die man was mijn hele wereld. Geen enkele traan.
Iedereen keek naar me, alsof ik niet van hem hield.
Maar hij wist het.
Hij wist het wel, toch? - Natuurlijk wist hij dat.
Verdomme, dat voelde goed.
Ik weet het. Ze hebben net therapie gewonnen.
Hé, ik ben het. Ik heb het uitgemaakt met Reuben.
Ik wist dat hij het niet leuk zou vinden,
dus deed ik het snel, zoals ik zijn Hulk pleisters eraf trek.
En jij? Heb jij het gedaan?
Jazeker.
Waarom kiezen we een partner die zo verschillend is?
Het is geen lot, toeval of clichés zoals: Het hart wil wat het hart wil.
We kiezen onze partners omdat ze onafgemaakte zaken uit het verleden vertegenwoordigen.
En wij kiezen hen omdat ze de kwaliteiten hebben waarvan wij wensen dat we ze hadden.
Ik ben bang dat ik niet grappig genoeg voor je ben.
Wat ik zeg is niet leuk, mijn grappen zijn niet grappig, en...
Je raakt uitgekeken op mij, wanneer de kinderen weg zijn,
en je je realiseert hoe gek ik eigenlijk ben. - Echt?
Schat, ik weet al hoe gek je bent.
Door het kiezen van een uitdagende partner,
en er alles aan doen om te geven wat ze nodig hebben,
brengen we onze koers in kaart, voor onze eigen groei.
Ga slapen, Jay-Jay.
Ik vertel je, die vrouw is een genie.
Ik wilde die zondag niet naar opa gaan.
Dus deed ik net of ik ziek was.
En geheel onverwacht, een paar dagen later... - Nee.
Ja, ik werd ziek.
Ik dacht dat het karma was, dus stapte ik op mijn fiets,
en ging rechtstreeks naar mijn opa.
Ik klom op zijn schoot en gaf hem een harde knuffel.
We hebben zelfs een ijsje gedeeld.
Dat is een herinnering die ik zal koesteren, door een gek toeval,
werd hij ook ziek, en was hij binnen een week overleden.
Best CCCAM Price www.sscccam.com